●● درد دل

چند وقت پيش داشتم به اين فكر مي كردم كه چرا ايران در قبال سرقت ميراث معنوي خود بدست كشور هاي همسايه سكوت كرده و هيچ كاري نمي كنه ...  در جريان هستيد كه دنيا ديگه زرتشت و نظامي و صفي الدين ارموي و ابن سينا و مولانا و بيروني و ... رو ايراني نمي دونه ! چون ديگر كشور ها آنقدر سمينار و همايش و يادبود براي بزرگان ما گرفتن كه جوامع بين المللي مثل يونسكو پذيرفتند كه بزرگان ما متعلق به ديگرانند ! موضع ايران هم واضحه : سياست حماقت و سكوت!

وقتي كشور همسايه ما براي هويت بخشي به خودش و كسب آبرو از هيچ كاري دريغ نمي كنه و حتي واحد پول خود را با صرف هزينه هاي گزاف به "نظامي" تغيير ميده! مسلمه كه حقش هم هست كه نظامي رو مال خودش بدونه! اما ما چي؟ سمينار و همايش و خرج كردن پيش كش! حتي اسم بزرگان ما هم برده نمي شه؟ مگه چند روز پيش يادروز جهاني كوروش نبود؟ يا چند سال پيش مگه سال جهاني گراميداشت زرتشت اعلام نشد؟ در ايران چه اتفاقي افتاد؟ صدا و سيما و روزنامه ها و ... چه كار كردن؟ اصلا كار هم پيش كش ! از اينهمه ميدون و خيابون و مدرسه و بيمارستان و بنياد و ... اسم كدومش كوروش و داريوش و زرتشت و رستم و كيسيا و آتوسا و هزار بزرگ ديگر اين سر زمينه؟ چي ميشه اگه اسم يه مهد كودك ! كوروش باشه؟ يا اسم يه مدرسه سورنا باشه؟ كدوم گوشه نظام به خطر مي افته؟ اسم و رسم كي كمرنگ ميشه؟ كي از اسلام ناب محمدي منحرف ميشه؟ مگه اسم بزرگ ترين خيابون و بزرگ ترين ميدون و دانشگاه و ... در همه شهر ها امام خميني نشد؟ دست همه درد نكنه ، اما اسم كوچكترين خيابون تو يك شهر بشه انوشيروان! يا اين هم پيش كش ، لااقل اسم كوروش و خشايار و هژير و هوخشتره روي دلقك هاي طنز هاي شبانه سيما گذاشته نشه!

●● نكته

رئيس سازمان ميراث فرهنگي در ايران با اولويت حزبي و سياسي انتخاب ميشه ( مثل مرعشي و مشاعي ) و شناخت و درك بالا تاريخ ايران و ارزش ميراث باقيمانده از گذشته براي انتخاب رئيس اين سازمان ذره اي در نظر گرفته نمي شه ( حتي از طرف مدعي تمدن شناسي : خاتمي!) و بودجه اين سازمان رو ته مانده ريخت و پاش هاي دستگاه هاي ديگه تعيين مي كنه و همون بودجه نا چيز هم به هدر ميره! (يادتون مياد چند تا بناي تاريخي كه با رقم هاي چند ميليوني باز سازي و احيا ميشد! ، به خاطر نبود بودجه نابود شد و مرعشي دنبال خريد ساختمان 15 ميلياردي براي تشكيلات خودش بود !)

●● افسوس

هيچ فكر كرديد اگه از بناهاي برجسته تاريخي ايران ، تخت جمشيد يا آرامگاه كوروش يا ... تو يه كشور ديگه بود چي ميشد؟ مثلا آرامگاه كوروش تو تركيه بود! مسلما تا شعاع چند صد كيلو متري آرامگاه رو آباد مي كردن، ده ها هتل و آژانس و فرودگاه و .... در نزديكي اون مي ساختن و هزاران تور مسافرتي و همايش و جشنواره و كنسرت و ... به افتخارش برگزار مي كردن و هم آبرو براي خودشون كسب مي كردن و هم ميليون ها دلار در آمد! منشورش رو هم به رخ همه مي كشيدن و به دنيا فخر مي فروختن! ...

اما ما چي؟ به تماشاي ويراني آرامگاه او و پاسارگاد بسنده نكرديم و خودمون مي خواهيم نابودش كنيم ... وقتي رئيس جمهور ما وجود اينو نداره كه تو سخنراني سازمان مللش اسم كوروش رو ببره و از منشور اون صحبت كنه و يه ذره كياست و سياست بخرج بده و فرق تريبون سازمان ملل رو با تريبون هاي ضد استكباري تكبيري خودمون بدونه و از موضع الفت و صلح و دوستي حرف بزنه و از جو مثبتي كه بخاطر قضيه گفتگوي تمدن ها و نمايشگاه "ايران ، شكوه گذشته ها" در لندن و ... نسبت به ايران باستان (نه معاصر) بوجود اومده به نفع مملكت بهره برداري كنه و دنيا رو از ايران نترسونه و بگه از همون جايي مياد كه كوروش اومده بود! (هر چند كه اونوقت آبروي كوروش به خطر مي افتاد) ، از وزير و معاونش چه توقعي كه فرهنگ و تمدن سرشون بشه؟

●● چند خبر از انبوه خبر هايي كه هر روز مي شنويم

● نصب بناى كوروش در آمريكا

● «آياپير» بزرگترين موزه صخره اى جهان در خطر نابودي

● چند تيتر از اخبار سرويس ميراث فرهنگي ايسنا

- زمان رسيدگي به وضعيت اسفناك پاسارگاد كي مي‌رسد؟ كار حفاظتي بلندمدت در پاسارگاد انجام نشده است

سنگ‌هاي تاريخي پراكنده در مجموعه به حفاظت نياز دارد

- مسؤول انجمن دوست‌داران ميراث فرهنگي مسجدسليمان هم اعتراض كرد: با آب‌گيري سد سيوند، آثار باستاني منطقه تخريب مي‌شود

- انجمن‌ها در زمينه‌ي جلوگيري از تخريب بيشتر در تخت ‌جمشيد (پارسه) ضعيف عمل مي‌كنند.

- شش بناي تاريخي مهم تربت جام در خطر تخريب جدي قرار گرفته‌اند

- مخزن آب حيات‌بخش تهران‌پارس ذره‌ذره آب مي‌شود! تخريب تدريجي سياست جديد است؟

- معبد "برد نشانده" مسجدسليمان؛ ويرانه‌اي با 80 درصد تخريب!

- ارك بهتر است يا اثر تاريخي؟ سازمان ميراث فرهنگي خوزستان، هم‌دست شهرداري در تخريب اثر باستاني؟!

- ثبت بنا در فهرست آثار ملي هم آن را از خطر نابودي حفظ نمي‌كند! آموزش و پرورش فارس آسياب تاريخي را تخريب، و ميراث فرهنگي سكوت كرد

- شهرداري حميديه آثار باستاني ثبت‌شده در فهرست آثار ملي كوشك حميديه را تخريب كرده است

- با دريافت مبلغ‌هاي كلان، «شهرداري شيراز بنايي تاريخي را تخريب و به حريم اثري ثبت‌ شده تجاوز كرد»

- از ايذه خبر رسيد؛ تخريب ”تاق طويله “ هم‌چنان ادامه دارد

- در اثر بي‌توجهي و نبود رسيدگي، قلعه‌ي تاريخي ”سلاسل“ شوشتر در آستانه‌ي تخريب قرار گرفته است

- به علت نبود اعتبار براي مرمت، ميل خسروگرد سبزوار در حال تخريب است

- بسياري از بناهاي تاريخي سبزوار در حال تخريب هستند اعتبار مصوب براي مرمت و نگهداري آثار كاهش يافته است

- حمله به چنگيز و نوادگانش؟! شهرداري تنها شهر بازمانده‌ي ايلخاني با فضاهاي كالبدي را تخريب كرد

- آرامگاه ابوسعيد ابي‌الخير و چهار اثر تاريخي ملي ديگر تربت حيدريه در معرض تخريب است

- شهردار منطقه 1 تبريز: خانه قديمي و تاريخي پروين اعتصامي در حال تخريب است

- ارگ 700 ساله عليشاه تبريز همچنان در معرض تخريب است

- مدير اداره ميراث فرهنگي شهرستان‌هاي رشتخوار و تربت‌حيدريه: تخريب آثار تاريخي ايران در 50 سال گذشته صدبرابر حمله‌ي مغول بوده است

- بلدوزرهاي راه آهن محوطه‌ي تاريخي چهل‌ماه را نابود كردند

- زمان رسيدگي به وضعيت اسفناك آثار باستاني فيروزآباد كي مي‌رسد؟ آثار ساساني فيروزآباد با ادامه‌ي روند تخريب كنوني، نابود مي‌شوند

- آهنگ فروپاشي سنگ‌هاي بناهاي هخامنشي شدت يافته ، مسؤولان سازمان ميراث‌ فرهنگي نسبت به ضرورت جلوگيري از تخريب‌هاي پاسارگاد و تخت جمشيد بي‌اطلاعند؟

- زمان رسيدگي به وضعيت اسفناك آثار باستاني شهر گور كي مي‌رسد؟

- وضعيت اسفناك آثار باستاني گنزك ( تخت سليمان تكاب) كي پايان مي‌يابد؟ اين مكان مقدس براي ‌٧٠٠ سال جايگاه آتش آيين زرتشت بود.

- زمان رسيدگي به وضعيت اسفناك پاسارگاد كي مي ‌رسد؟/هنر پاسارگاد بسيار مهم‌تر از هنر تخت‌جمشيد است باغ‌هاي پاسارگاد شاهدي بر ابتكار هنرمندان ايران است.

● بخشي از ميراث غارت شده ايران ( منبع : سيروس نيوز )

- به غير از منشور کورُوش و آثار مربوط به تخت جمشيد و شوش و ... ، آثار کليدی ديگری چون مجموعه کم نظير جيحون [شامل غلاف خنجر، لوحه هايی با نقش افراد و وسايل متعدد که از طلا ساخته شده] ، «سنگ نبشته قانون حمورابی » ، مجموعه های نفيس ايرانی در ايتاليا ، آثار [ايرانیِ] معماری لوور، مجموعه مکتوب و مينياتورهای ايرانی در آمريکا ، ... و تابلوهای نقاشی ميهنمان در « ارميتاژ » در شهر سنت پترزبورگ به سر می بَرند .
- در آمريکا [در گالری نلسون واقع در شهر کانزاس سيتی در استان ميسوری] ، نيز علاوه بر سر ستون های سنگی و نقوش برجسته از دوران هخامنشی و ظروف مفرغ متعلق به لرستان ، و ... ،آثار هنری ديگری هم از کشور ما موجود است . در بشقاب سفال لعابداری متعلق به قرن سوم هجری ، تصوير سه انسان را می بينيم که هر کدام با سازی در دست ، موسيقی می نوازند و می رقصند.

- در موزه هنرهای دستی اتريش ، قالی «شکارگاه» شاه عباسی موجود است که برخی از کارشناسان ، نفيس ترين قالی جهان دانسته اند .
- موزه بريتانيا مهم ترين مجموعه های هنر پارسی در جهان را ضبط کرده است . سفالهای مربوط به قرن نهم و دهم قبل از ميلاد که در سيلک کاشان به دست آمده ، و « مُهر داريوش» ... در اين موزه نگهداری می شود .
- در موزه چرم و کفش (آلمان) يک جلد قرآن جلد چرمی مطلا با نقشهای ترنجی به رنگ های سبز و آبی است که در قرن يازدهم هجری ساخته شده است .
- در موزه آلتنبورگ اشترالزوند (آلمان) آثار يکصد ورق آس و گنجينه های قديمی ساخت ايران که بر پنجاه برگ از آنها صحنه های مختلف شاهنامه فردوسی نقاشی شده ، و ورق های مُدّور که منقش به صحنه هايی از داستان های هفت پيکر نظامی است ــ موجود است .
- در موزه عروسکی مونيخ (آلمان) مجموعه ای از عروسک های ايرانی و مدارک اصول و جزئيات خيمه شب بازی در ايران ، نگهداری می شود .
- در موزه صنايع دستی (برلين) عالی ترين آثار هنری ايران، ظرف های قلمزنی، خاتم کاری، پارچه های زربافت، کاشی ها و سراميک های ايرانی و بسياری ديگر از صنايع دستی ايرانی از عصر ساسانيان تا صفويان و... به چشم می خورد .
- در موزه لوور (فرانسه) حدود ۲ هزار اثر باستانی ايران مربوط به هزاره پيش از ميلاد ، از جمله سر ستون های آپادانا با ۷ متر و آثار داريوش در شوش را در خود جای داده که در فاصله سالهای ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ ميلادی به اين موزه منتقل شده است .ظرف های رنگ آميزی شده سفالی متعلق به نيمه دوم هزاره چهارم قبل از ميلاد، سفال های قرن دهم پيش از ميلاد، آثار برنزی قرن هشتم پيش از ميلاد، تابلوهای نقاشی، مهره ها و مجسمه های کوچک دوره هخامنشيان (که از قديمی ترين آثار ايرانی است) در اين موزه نگهداری می شود. از مهمترين آثار دوران هخامنشيان در« لوور » ، نقش يک شير و گاو بال دار بر روی آجرهای لعابدار شوش، سرستون گاو ِدوسر از قصر هخامنشيان در شوش است. علاوه بر اينها در موزه لوور آثار متعددی از دوران سامانيان، سلجوقيان، صفويان و... نيز نگهداری می شوند.
- در کاخ و موزه باغچه سرای کشور «اوکراين» معروفترين اثر ايرانی «فواره اشک» در کاخ تاتارها ، که يک هنرمندايرانی ساخته ، موجوداست. همين طور پيکر موميايی شده يک ملکه ايرانی نژاد [همراه با ۱۴۷ قطعه زينت آلات او ،از جمله قطعه های طلايی که روی چشم ها و لب هايش گذاشته است] ــ موجود است .
- در موزه ايالتی تيرون [در اتريش] ، تابلوهای متعدد نقاشی از جمله تابلوهای موش و گربه عبيد زاکانی نقاشی ها و هنر سکاها (از اقوام پيشين ايرانی)، مدال ها، هنرهای تزيينی و ...نگهداری می شود .
- موزه سين سيناتی در کشور امريکا نيز آثار متعددی از هنر ايران را دارد که از مهم ترين آنها، لوحه نفيس نقره ای با نقش «زروان»، «اهورامزدا» و «اهريمن» را می توان نام برد. اين لوح متعلق به قرنهای۷ تا ۸ قبل از ميلاد است.
- يکی از مهمترين آثار هنری ايران، يعنی «مجسمه نيمه تنه شاپور دوم» در موزه تاريخ طبيعی شيکاگو [امريکا] است که از گچ ساخته شده است.
- درموزه بروکسل (بلژيک)، مجسمه برنزی يک رب النوع متعلق به قرن۷ و ۸ قبل از ميلاد و همچنين لگام اسب که در لرستان کشف شده و متعلق به قرن هشتم پيش از ميلاد است ، از مهمترين آثار ايرانی به شمار می رود.
- در موزه بغداد، آثار متعدد پارتی ها، ساسانيان و آثار مشترک ايران و کشورهای بين النهرين نگهداری می شود که از آن جمله نقش های برجسته سنگی «نرگال» NERGAL و نقش خدای آفتاب همراه با يک عقاب علامت مخصوص است، متعلق به قرن دوم پس از ميلاد که از معبد اول شهر «هاترا» به دست آمده ، همچنين از آثار پارت ها که در اين موزه نگهداری می شود می توان به نقش برجسته الهه جنگ به نام «آلات (ALLAT)» همراه با دو الهه ديگر که متعلق به قرن اول پس از ميلاد است اشاره کرد.
- در موزه ملی توکيو (ژاپن) آثار هنری مختلف از ايران شامل ۸۶۰۰۰ قطعه نقاشی ، خوشنويسی ، فلزکاری، کنده کاری، سراميک سازی، خاتم کاری و پارچه های مختلف و...نگهداری می شود .
- در موزه ارميتاژ در شوروی ظروف سفالی ۳۵۰۰سال قبل از ميلاد، آثار هنری دوره اشکانيان شامل ظرف های قوری با نقش شکارگاه سکه های دوران اشکانيان و ساسانيان بخصوص سکه های کمياب «اردشير بابکان»، سنگهای قيمتی حکاکی شده، مُهر مخصوص مادر خسروپرويز و ظرف های سيمين ــ نيز ، نگهداری می شود.
+ جالب اين است که مديران موزه های مهم جهان، همه با هم در يک اعلاميه دست جمعی ، اعلام کرده اند:
اشياء و يادبودهايی که قرن ها پيش به موزه های اروپايی و آمريکايی اضافه شده اند ، در طول زمان تبديل به بخشی از اين موزه ها شده و بخشی از ميراث کشورهايی به شمار می روند که در اين سال ها آنها را در خود جا داده اند.و به هيچوجه به کشورهائی که از آنجا آورده شده [به هر طریقی که بوده باشد] پس دادنی نيستند!

●● يك پرسش غم انگيز

ميراث ما در خانه نابود شود بهتر است يا به دست بيگانه غارت شود و ماندگار بماند؟